Τσοβόλα δώστα ΟΛΑ – Νο2!!!

Ο Αλέξης Τσίπρας χρησιμοποιεί τη μια φράση του Ανδρέα Παπανδρέου, μετά την άλλη.

Χρησιμοποιεί προεκλογικές τακτικές ΠΑΣΟΚ, δεκαετίας ’80!

Ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει τον Γεράσιμο Αρσένη, για υπηρεσιακό πρωθυπουργό.

Επισημοποιεί το γάμο μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και βαθιού λαϊκού ΠΑΣΟΚ!

Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει ένα μεγάλο μέρος της δύναμης του, σε ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ.

Εκτός αυτού πήρε και μερικά δυνατά στελέχη (Σακοράφα, Κουρουπλής κ.α) οι οποίοι έφεραν μαζί τους, πολλές χιλιάδες σταυρούς.  

Με λίγα λόγια ο ΣΥΡΙΖΑ υποδούλωσε το ΠΑΣΟΚ. Ή μήπως συνέβη το αντίθετο?

Μήπως έχει γίνει η άλωση του ΣΥΡΙΖΑ, εκ των έσω? Αυτό αποδεικνύουν, όλα τα παραπάνω καθώς και η νέα τακτική παροχολογίας τύπου «Τσοβόλα δώστα όλα Νο2» (ή καλύτερα «Τσίπρα δώστα όλα»). Αυτοί είναι ηγέτες. Ο λαός να απαιτεί και ο ηγέτης να δίνει. Όσα έρθουν και όσα πάνε. Είμαστε έλληνες εμείς, δε μασάμε!

Το κερασάκι στην τούρτα έρχεται από το επικοινωνιακό κλιμάκιο του ΠΑΣΟΚ, συγνώμη του ΣΥΡΙΖΑ. Είχαμε πεθυμήσει τις ωραίες στιγμές του Ανδρέα Παπανδρέου! Εκείνα τα ωραία συνθήματα! «Το ΠΑΣΟΚ στη βουλή, Ο λαός στην εξουσία», «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» και τόσα άλλα, πετυχημένα! Ωραίες εποχές που θυμόμαστε με ευχαρίστηση οι παλιοί και που δεν περιμέναμε να ξαναζήσουμε.

Αλλά επειδή δεν αρκεί μόνο να θυμούνται οι παλιοί αλλά να μαθαίνουν και οι νέοι, ο ΣΥΡΙΖΑ ή αλλιώς το old time classic ΠΑΣΟΚ, επαναφέρει την παλιά αισθητική στης αφίσες τις νέας προεκλογικής καμπάνιας. Πατριωτικό χρώμα, εθνικό νόμισμα, χαρούμενες φάτσες και ένας περήφανος αρχηγός. Με δάκρυα συγκίνησης παρουσιάζω πρώτος τις νέες αφίσες του ΣΥΡΙΖΑ (?):  

Ίσια βάρκα – Ίσια νερά!

Ο καθένας έχει την πολιτική του τοποθέτηση και σύμφωνα με αυτήν διαβάζει το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών. Αλλά τα αντικειμενικά στοιχεία, δεν παύουν να είναι αντικειμενικά στοιχεία. Ας αφήσουμε στην άκρη τον «καλπονοθευτικό» νόμο της ενισχυμένης αναλογικής και ας πάμε σε πραγματικούς αριθμούς: Στις πολύ πρόσφατες εκλογές έλαβον: 

ΝΔ: 1.192.054

ΠΑΣΟΚ: 833.529

ΣΥΡΙΖΑ: 1.061.265

ΔΗΜΑΡ: 386.116

ΚΚΕ: 536.072

ΑΝ. ΕΛΛΗΝΕΣ: 670.596

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: 440.894

Θα ρωτήσει κάποιος γιατί έβαλες με αυτή τη σειρά τα κόμματα και όχι σύμφωνα με τη θέση που πήραν. Μα απλά γιατί βοηθάει στη πρόσθεση και τη μελέτη:

ΠΑΛΙΟΣ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΣ (σούμα): 2.025.583

ΑΡΙΣΤΕΡΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ (χωρίς ΚΚΕ – το οποίο δεν έχει σχέση με τους άλλους 2 και πήρε περίπου τους ίδιους ψηφοφόρους με το 2009): 1.447.381

ΑΡΙΣΤΕΡΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ (με ΚΚΕ): 1.983.453

ΔΕΞΙΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ (χωρίς την Ν.Δ.): 1.111.490

ΔΕΞΙΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ (με Ν.Δ.):  2.303.544

Αυτό που διαβάζω εγώ είναι ότι ο κόσμος έδωσε ίσες ψήφους σε παλιό δικομματισμό, λαϊκή αριστερά/ακροαριστερά & λαική δεξιά/ακροδεξιά.

Αν μάλιστα αντιπαραβάλεις τους ψήφους των κομμάτων σε σχέση με τους εγγεγραμμένους ψηφοφόρους (9.949.401) μπορεί να δει κάποιος ΑΝΕΤΑ ότι, στην ουσία, κανείς δεν πήρε πάνω από 12%. Δηλαδή ο λαός δεν θέλει κανέναν πάνω.

Με αυτά τα αποτελέσματα δεν χρήζεται κανένας να είναι τιμητής.

Αν πάμε σε μια λογική αντιπαλότητας – όπου κανένας δεν μπορεί να συνδιαλαγεί ή να συνεργαστεί με κανέναν - τότε ο καθένας, μπορεί να λέει για τον άλλο ότι δεν έχει ΚΑΜΙΑ νομιμοποίηση και πρέπει να πάψει να ομιλεί.

Μπορούν να μας πηγαίνουν κάθε 15 μέρες σε εκλογές μέχρι να μας ξεκάνουν.

Αν τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ή όποια άλλη δύναμη βλέπει το ποσοστό που πήρε ως 80% και πρέπει να αναλάβει άμεσα «το τιμόνι της χώρας» – χωρίς συνεργασία με κανέναν – ας κάνει πραξικόπημα.

Όλα τα άλλα είναι τρίχες, που διαρρέονται από κεντρικά στελέχη τα οποία έχουν βγει κατευθείαν από εργαστήρια κομματικών νεολαιών.

Νομίζω ότι ήμουν, πέραν του δέοντος, ακριβής και σας κάλυψα όλους.

Ακολουθούν τα πρακτικά της συζήτησης των τριών πολιτικών αρχηγών κατά την συνάντηση τους με τον πρόεδρο της δημοκρατίας. Πολλοί τα περίμεναν διακαώς αλλά αυτό που δείχνουν κατά κύριο λόγο είναι ότι στην Ελλάδα κανένας δε συνεργάζεται με κανέναν (όταν έχει διαφορετική άποψη – πολλές φορές και όταν έχει την ίδια). Σύμφωνα με αυτή τη συζήτηση χάσαμε ευκαιρία για 2 κυβερνητικά σχήματα:

1^ο) Κυβέρνηση αριστεράς ΣΥΡΙΖΑ – ΔΗΜΑΡ με τη στήριξη/ανοχή ΝΔ & ΠΑΣΟΚ. Ήταν μια μοναδική ευκαιρία να κυβερνήσει, επιτέλους, η αριστερά σε αυτόν τον τόπο. Επόμενη ευκαιρία ποιος ξέρει πότε θα την έχει.

2^ο) Κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ με τη στήριξη/ανοχή ΣΥΡΙΖΑ. Χωρίς όμως την στήριξη/ανοχή του ΣΥΡΙΖΑ, η ΔΗΜΑΡ δεν δέχεται να συμμετάσχει.

Τα κείμενα είναι αποκαλυπτικά για τις προθέσεις του καθένα. Φαίνεται ποιος βάζει πάνω από όλα το κομματικό του συμφέρον.

Τις ευθύνες θα τις αποδώσει, στον καθένα, η ιστορία.

http://www.presidency.gr/wp-content/uploads/PraktikaSuskepshsPolitikwnArxhgwn13.05.2012.pdf

Alexius Tsipras! Cross the Rubicon!

Άκουσα την σημερινή δήλωση του Αλέξη Τσίπρα και με έκανε να αμφιβάλω για μια προσφιλή μου φράση. Είπα μέσα μου, γαμώτο! ως τώρα την χρησιμοποιούσα λάθος! Ο άνθρωπος με το 16,7%, έχει αποκτήσει τον μεγαλοϊδεατισμό Καίσαρα! Σίγουρα θα γνωρίζει το πέρασμα του Ρουβίκωνα (και ας λέει λάθος το όνομα)!

Την φράση ολόκληρη δεν την μεταφέρω αυτολεξεί, γιατί είναι μεγάλη και δεν βγάζει νόημα (χρειάζεται κάποιον άλλον για να του γράφει τους λόγους – τώρα που θα καθίσει σε μεγαλύτερους θρόνους). Κατέληγε όμως κάπως έτσι: «(Ο Κος Σαμαράς) χρησιμοποιεί τα ίδια επιχειρήματα, που χρησιμοποιούσε εναντίον του ο ΓΑΠ… όσο ακόμα δεν είχε διαβεί το Ρουβίκοντα, όσο ακόμα δεν είχε στείλει κι αυτός, επιστολή υποταγής, στην κυρία Μέρκελ και την κυρία Λαγκάρντ.»

Καταρχήν η παραποίηση του ονόματος δεν μπορεί να έγινε τυχαία, από τα «αστέρια» του ΣΥΡΙΖΑ! Προφανώς άλλαξαν το όνομα επειδή ο Ρουβίκωνας είναι κοντά ή επειδή είναι κοντός ή και τα 2 μαζί (δηλαδή μικρός ποταμός εδώ δίπλα, στη βόρεια Ιταλία).

Στο θέμα μας όμως: Κρύος ιδρώτας με έλουσε, και έσπευσα να ψάξω σε ποιόν δήλωσε υποταγή ο Ιούλιος Καίσαρας, περνώντας το Ρουβίκωνα (γιατί ήξερα ότι έγινε, ακριβώς το αντίθετο). Τα ιστορικά στοιχεία με δικαίωσαν. Ο Caesar (που αργότερα έγινε και σαλάτα), το 49π.Χ., διέσχισε το ποτάμι, από το οποίο απαγορευόταν να περνούν οι στρατηγοί με τις λεγεώνες τους. Πήρε απόφαση να κατευθυνθεί προς τη Ρώμη, για να ξεκινήσει εμφύλιο πόλεμο κατά του Πομπηίου!

Από τότε (διεθνώς) η φράση «to cross the Rubicon», έμεινε για να σημαίνει, μεταφορικά, μια ριψοκίνδυνη απόφαση χωρίς επιστροφή (για αντιπαράθεση, για ρήξη, για πόλεμο – και όχι για υποταγή).

Σε εκείνο το ιστορικό διάβα, ειπώθηκε και η άλλη περιβόητη φράση-trademark του Καίσαρα: Το «Alea Jacta Est»! «Ο κύβος ερρίφθη» αγαπητέ Αλέξη! Η μελλοθάνατοι σε χαιρετούν!

http://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CE%BF%CF%85%CE%B2%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD%CE%B1%CF%82#section_footer

Προεκλογικοί φορείς.

Εντοπίστηκαν δημοσιογράφοι οροθετικοί, μετά από εφόδους της αστυνομίας, σε γνωστά τηλεοπτικά κανάλια και ραδιοφωνικούς σταθμούς. 

Τα άτομα που συνελήφθησαν, ομολόγησαν ότι έλεγαν ειδήσεις, χωρίς προφυλάξεις. 

Παρακαλούνται οι τηλεθεατές, που έχουν έρθει σε επαφή με προεκλογικά δελτία ειδήσεων, να απευθύνονται στο ΚΕΕΛΠΝΟ για εξετάσεις. 

Ο Βούδας λιποθύμησε από ντροπή

Συγχαρητήρια στην ΕΤ1 που επιλέγει τέτοιες ταινίες για το πρόγραμμά της. "Ο Βούδας λιποθύμησε από ντροπή". Η θέση της γυναίκας σε χώρες όπως το Αφγανιστάν, μέσα από μια απλή ιστορία, σκόνη, χαλάσματα και μια πρώτη μέρα στο σχολείο αλλιώτικη από τις άλλες...

Τα κλεμμένα γράμματα του Αϊ Βασίλη!

Επιτέλους, να ισχύσει το απόρρητο της αλληλογραφίας! 
Δεν μπορεί ο κάθε δημοσιογράφος να διαβάζει στις Ειδήσεις τα γράμματα που στέλνουμε στον Αϊ Βασίλη! 
Αίσχος!

Τελικά το νερό, είναι αγνώστου πατρός;

Αυτό είναι το ερώτημα που απασχολεί χρόνια τώρα τους κατοίκους στην ευρύτερη περιοχή Τυχερού – Έβρου, οι οποίοι γνωρίζουν μόνο τη μάνα του! 

Αυτή η ερώτηση ξανάρθε στο μυαλό μου σήμερα και διαπίστωσα ότι και οι Ρεθυμνιώτες, έχουν παρόμοιο προβληματισμό. Για τη δικιά μας «Μάνα του Νερού» ούτε πρόταση δεν βρίσκεις στο internet. 

http://www.deyaret.gr/index.php?id=6%2C15%2C0%2C0%2C1%2C0

Τρίτη και 13, αρβύλες!

Δεν παρακολουθώ Ράδιο Αρβύλα. Έχω μπουχτίσει τις εκπομπές που γίνονται με κομμάτια από άλλες εκπομπές και video από το internet. Πριν περίπου 10 χρόνια που άρχισε το φαινόμενο είχε πλάκα, αλλά πλέον έχει παραγίνει.

Χθες προτίμησα να (ξανά)δω την ταινία «falling down», όπου ένας εντυπωσιακός Michael Douglas, υποδύεται έναν μεσοαστό που ξεπερνά τα όρια, λόγω των πιέσεων που δέχεται από το περιβάλλον, την οικονομική κατάσταση και μια διαλυμένη οικογένεια. Η ταινία και ο πρωταγωνιστής κάνει μια βόλτα στις «κακές» πλευρές μιας από τις πλέον διαφημισμένες πόλεις του πλανήτη, το Los Angeles. Παρά το ηλιόλουστο σκηνικό, αυτή η διαδρομή της μιας μέρας, καταφέρνει να βγάλει στην επιφάνεια, όλα τα «σκοτεινά» συναισθήματα που γεννά το περιβάλλον των μεγαλουπόλεων, καθώς και η συνύπαρξη τόσων διαφορετικών ανθρώπων στο ίδιο μέρος. http://www.imdb.com/title/tt0106856/

Μετά την ταινία, κάνοντας ένα τελευταίο ζάπινγκ πριν τον ύπνο, διαπίστωσα ότι ο Κανάκης και η παρέα του, φόρεσαν τη στολή του φιλάνθρωπου, βέβαια πάντα υπενθυμίζοντας ότι το Ράδιο Αρβύλα «μαζεύει» 1μιση εκατομμύριο τηλεθεατές (Για να το μάθουν και όσοι δεν παρακολουθούν τα νούμερα της AGB). Ο καθένας λοιπόν έκανε τη δουλειά του. «Το Χαμόγελο του παιδιού» σίγουρα θα μάζεψε αρκετά χρήματα και οι παρουσιαστές ενίσχυσαν την αυταρέσκεια τους (και την τσέπη τους, μακροπρόθεσμα).

Ο έλληνας πάντα βοηθούσε τα «ψώνια», που επιζητούν αυτοπραγμάτωση μέσω της δημοσιότητας. Αλλά κυρίως βοηθούσε και βοηθάει ανθρώπους, που έχουν πραγματική ανάγκη, καθώς και «θεσμούς», που πραγματικά αξίζουν βοηθείας. Αλλά, ας μη γίνει η φιλανθρωπία και η φιλαλληλία μας τηλεοπτική (όπως έγιναν και τόσα άλλα). Ας μην ενεργοποιούμαστε κατά παραγγελία, όταν κάποια τηλεοπτική περσόνα αποφασίζει να φτιάξει φιλάνθρωπο προφίλ. Όλοι οι οργανισμοί έχουν γραφεία και μέλη (κυρίως αξιοθαύμαστους εθελοντές) που είναι πάντα πρόθυμοι, να ενημερώσουν όποιους θέλουν να βοηθήσουν. Το δε «χαμόγελο του παιδιού» στο site, παρέχει μια μεγάλη γκάμα από εναλλακτικές μεθόδους για όσους θέλουν να βοηθήσουν οικονομικά (περιστασιακά ή και περιοδικά): http://www.hamogelo.gr/46.1/Sthrixte-mas

Το κείμενο αυτό, είναι αναρτημένο στο internet. Όσοι το διαβάζουν έχουν πρόσβαση στις ιστοσελίδες των οργανισμών αλληλεγγύης (που όλοι έχουν ιστότοπους με πλήρεις πληροφορίες).

Η απόφαση αρκεί. Επιλέξτε τον σκοπό και το ποσό της βοήθειας. Όλα τα άλλα είναι εύκολα, και δεν χρειάζεται η τηλεοπτική καθοδήγηση. 

Το μικρό γαριδάκι (microchip)!

Η Google τιμά σήμερα τα 84 χρόνια από τη γέννηση του Robert Noyce, του συνδημιουργού του Microchip. Η λέξη «Microchip» στα ελληνικά μεταφράζεται «Μικρή Πατάτα» ή καλύτερα «Μικρό Γαριδάκι». Το όνομα, εμφανώς περιγράφει όλα εκείνα τα παιδιά με Micro-chip που έμεναν και μένουν μέσα και εργάζονται αόκνως (γιατί αν έχεις μεγάλο γαριδάκι είσαι συνέχεια έξω και το μοιράζεσαι με τις γειτόνισσες). 

Τιμή λοιπόν στον Robert Noyce, αλλά και σε όλα τα Micro-Soft παιδιά που απαρνήθηκαν τις προσωπικές χαρές και κόλλησαν μπροστά σε οθόνες, για να πάνε και την υπόλοιπη ανθρωπότητα μπροστά (σε οθόνες)!  

Τελικά… η δημοσιογραφία είναι λειτούργημα.

Τις τελευταίες μέρες, από περίπου 10 τηλεοπτικά κανάλια πανελλήνιας εμβέλειας, τα 4 ρίχνουν γράμματα αντί του «κανονικού» προγράμματος. Από τη μία οι απεργίες των τριών κρατικών, και από την άλλη η επίσχεση εργασίας στο Άλτερ. Αλλά και οι υπόλοιποι σταθμοί δεν πάνε καλύτερα. Τηλεοπτική σεζόν που έχει μικρύνει στο 6μηνο (Νοέμβρης-Μάης με ένα μήνα κενό λόγω διακοπών Χριστουγέννων και Πάσχα). Άπειρες επαναλήψεις και ελάχιστες νέες παραγωγές. Εισαγωγή φτηνών προγραμμάτων από Τουρκία και λατινικές χώρες. Παιχνίδια και σειρές με πρωταγωνιστές ερασιτέχνες. Εκπομπές που δημιουργούνται με υλικό από άλλες εκπομπές και γενικώς ότι μπορεί να γίνει με χαμηλό κόστος.

 Αυτό είναι το τηλεοπτικό σκηνικό σήμερα. Άλλο ένα από τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης, θα πουν οι περισσότεροι. Μια δυσμενής κατάσταση, που τυχαία χτύπησε και την ελληνική τηλεόραση, όπως και τόσους άλλους κλάδους. Κι όμως δεν είναι έτσι. Εδώ μιλάμε για ένα οργανωμένο σχέδιο, που έφερε αυτά τα αποτελέσματα. Ένα ευφυές σχέδιο με σκοπό να απομακρύνει τον κόσμο από την TV. Ένα πανούργο σχέδιο, που οργανώθηκε και εκτελέστηκε με υποδειγματική πειθαρχία και ανιδιοτέλεια, από δημοσιογράφους (και κυρίως Μεγαλοδημοσιογράφους).

Η επανάσταση αυτή ξεκίνησε μέσα από τα δελτία ειδήσεων, απλώθηκε σε άλλες ενημερωτικές εκπομπές και μετά πέρασε στην έντυπη ενημέρωση. Η σύλληψη ήταν απλή, μέρα με τη μέρα, παρουσιάζουμε και λίγο πιο μαύρη την πραγματικότητα. Σπέρνουμε τον πανικό στην ήδη ζορισμένη αγορά. Κλείνουν μαγαζιά και επιχειρήσεις, αλλά και αυτές που μένουν σταματούν τα περιττά έξοδα, σε διαφημίσεις. Τα κανάλια ρίχνουν τις τιμές σε όλες τις διαφημιστικές ζώνες, αλλά αυτές συνεχίζουν να συρρικνώνονται. Τα έσοδα τον σταθμών μειώνονται δραματικά. Αρκετοί δημοσιογράφοι απολύονται. Μέσα σε αυτούς 3-4 «μεγάλα» ονόματα μένουν χωρίς «τηλεοπτική στέγη». Οι υπόλοιποι συνεχίζουν με αποδοχές που δε θυμίζουν καθόλου τα παλιά «χρυσοφόρα συμβόλαια». Και εδώ φάνηκε η αντοχή και η αποφασιστικότητα της επανάστασης. Σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή που το κόστος έγινε προσωπικό, αγνόησαν το αίσθημα της αυτοσυντήρησης και δεν λύγισαν. Συνέχισαν και συνεχίζουν απτόητοι. 

Η απόσταση από την τελική νίκη δεν είναι μακριά. Κουράγιο σύντροφοι δημοσιογράφοι. Σύντομα η ελληνική τηλεόραση θα αποτελεί παρελθόν και έτσι ο κόσμος θα ξαναστραφεί στο βιβλίο και σε άλλες μορφές δημιουργικής διασκέδασης. Ο κόσμος θα επαναπροσδιορίσει την οπτική του απέναντι στα γεγονότα, που δε θα είναι τηλε-οπτική, αφού δε θα επηρεάζεται από το χαζοκούτι. Και όλα αυτά χάρη σε αυτόν τον κλάδο που μπροστά στο κοινωνικό συμφέρον δεν λογάριασε το συντεχνιακό.

Γι’ αυτό ακριβώς, συμπεραίνω ότι η δημοσιογραφία είναι λειτούργημα… τελικά.

Shoot London - Not Me!!!

http://www.facebook.com/media/set/?set=a.10150391657298310.347345.726678309&type=3